HYPERACTIEF IN DE NATUUR
Zes maanden van huis weg om te leven en te werken in een vreemd land. Er samenwonen met jongeren uit een ander land. Je eigen potje koken, enz. Dank zij EVS, Europees vrijwilligerswerk, kunnen jongeren onder de 25 voor enkele maanden vrijwillgerswerk gaan doen in het buitenland. De Europese Gemeenschap subsidieert dit. De vrijwilliger wordt als het ware uitgestuurd door een ‘zendorganisatie’ en ontvangen door een ‘gastorganisatie’. De jongere draait dan mee in de werking van de gastorganisatie.
Het verhaal van TIM in Kefalonia (Griekenland)
Ook Jong-KVG kent al een tijdje deze interessante formule en heeft in het verleden al meermaals jongeren met een handicap uitgezonden. Hun laatste zendeling is Tim Van Der Schraelen, een jonge twintiger uit Vorselaar. Tim doet momenteel vrijwilligerswerk in Kefalonia, een Grieks eilandje in de Ionische zee. Hij werkt er voor de organisatie FNEC, die zich inzet voor het behoud van de mooie natuur op het eiland. We peilden naar de belevenissen van Tim.
Handiscoop: Kalimera (goeiedag in het Grieks) Tim, EVS-vrijwilliger van Jong-KVG, kan je je zelf eens voorstellen aan de lezers?
Tim: Ik heet Tim Van der Schraelen, woon in Vorselaar en ben 22 jaar. Ik draag een hoorapparaat, maar daar sta ik niet meer bij stil. Ik neem er vrede mee, de dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn. Ik heb ook ADHD en dit bepaalt mijn hele persoonlijkheid. ADHD is de afkorting van Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Bij ons in Vlaanderen wordt dan gezegd dat je hyperkenetisch bent, overactief. Maar je kunt je ook moeilijk concentreren en je reageert vaak heel impulsief. Voor mij is ADHD eigenlijk een zegen. Er zijn veel mensen die iets moeten nemen om zoveel energie te hebben als ik. Vroeger wilde men mij medicatie geven tegen mijn teveel aan energie. Veel mensen ervaren mijn overactief zijn als een groot probleem. Ik weigerde echter om pillen te slikken. Sorry, beste mensen, maar ik val nog liever dood dan dat ik mijn energie moet opgeven. Voor mij betekent ADHD geen probleem, geen handicap. Had ik het niet, dan zou ik niet zijn wie ik nu ben. Ik ben wie ik ben, een hyperactieve mens en ik zou het echt niet anders willen.
Handiscoop: Hoe kom je erbij om vrijwilligerswerk te gaan doen?
Tim: Ik ben vrij idealistisch ingesteld en was op zoek naar een bezigheid die me voldoening zou schenken. Maar in ons klein landje vond ik dat niet. Ik werd het moe om steeds maar te praten en wou, voor mezelf en de anderen, bewijzen dat ik ook werkelijk tot daden in staat was. Ook had ik wat problemen met onze maatschappij, ik ben nu eenmaal niet zo burgerlijk ingesteld. Dit vrijwilligerswerk is voor mij een soort van ontsnapping. Ik wil alles eens goed op een rijtje zetten. Ondertussen doe ik nog iets nuttig voor ons milieu.
Handiscoop: Kan je eens vertellen wat je allemaal hebt moeten doen voor je van start kon gaan met dit EVS-project?
Tim: Ondanks het feit dat ik heel erg opzie tegen bureaucratie, heb ik voor dit project toch maar mijn stoute schoenen aangetrokken. Ik zocht een project dat me aanstond, deed mijn aanvraag en wachtte af. Na een bezoekje aan mijn gastorganisatie moest ik een heleboel handtekeningen zetten en terug afwachten? Uiteindelijk kon ik vertrekken. In feite heb ik zelf niet zo erg veel moeten ondernemen, want ik had het geluk een goede zendorganisatie te hebben. Hiermee wil ik de mensen van de Werkbank van KVG nog eens hartelijk bedanken.
Handiscoop: Waarom koos je voor dit project in Kefalonia? En wat moet je daar allemaal doen?
Tim: Dat is een goede vraag. De omschrijving van dit project sprak me direct aan. Ook het feit dat het om een milieuproject gaat en dat het in Griekenland is, beïnvloedde mijn keuze. In Griekenland is er immers nog veel ongerepte natuur te vinden. Het werk dat ik daar moet doen is heel afwisselend.
Zopas hebben we een stal gebouwd voor de paarden waarmee we bosbranden-patrouilles doen. Ik schrijf voor onze maandelijkse newspaper en doe soms wat ontwerpjes voor flyers, zoals voor onze ‘dive in to the earth-week’. Gedurende 1 week maken we dan de stranden proper, leggen paden aan in de wouden met infobordjes over de flora. We doen wat aan zee- en landresearch. Op dit moment zijn wij heel erg begaan met Lixouri, dit is een natuurgebied (moeras) dat nog niet beschermd is. Een rijke idioot wil hier een hotel bouwen. We gaan er wat observeren en proberen aan iedereen duidelijk te maken dat dit niet goed is voor het milieu. Waar wij werken is er eveneens een museum. Er worden nu druk plannen gemaakt voor hervormingen, maar er staat nog niet zo veel over vast.
Ook zit ik in het reddingsteam. In het toeristisch seizoen zal ik hier ook mijn handen mee vol hebben. Heel uiteenlopende zaken die mij blijven boeien.
Handiscoop: Hoe reageren de andere vrijwilligers op je beperkt gehoor?
Tim: In het begin vroeg mijn mentor, waar de vrijwilligers bij waren, of ik een speciale behandeling wilde. Ik heb toen verteld dat dit niet nodig is. Over het algemeen is er dus geen probleem. Ze behandelen mij niet anders omwille van mijn handicap. Maar eigenlijk moet je dat aan hen vragen, want zelf heb ik daar nog nooit vragen bij gesteld.
Handiscoop: Hoe ga je er zelf mee om tijdens je vrijwilligerswerk?
Tim: Ik wou hier heel graag duiken. Maar uiteindelijk was dit niet mogelijk, omwille van mijn gehoor. De druk zou het teveel belasten. Even was ik vastbesloten om toch te gaan duiken, slechts een paar uurtjes. Nadien kwam ik tot het besef dat ik het toch maar beter niet deed. We hebben allemaal onze gebreken, ik heb dus ook de mijne. Ik kan beginnen te piekeren over mijn gehoorprobleem, maar dan voel ik mezelf maar een zielige persoon. Daarom geef ik de voorkeur aan gewoon te leven, zonder me op dat ‘probleem met mijn oren’ te focussen.
Handiscoop: Hoe verloopt jouw dag op zo’n Grieks eiland?
Tim: Rond 8.30u. sta ik op en om 9 uur begin ik te werken tot 14 uur. Dan hebben we ons middagmaal. Daarna ben ik vrij om te doen wat ik wil. Meestal wandel ik wat rond in de natuur of ga ik naar het strand om wat te relaxen. We zijn met twaalf vrijwilligers die afwisselend de huistaken op zich nemen. Dit betekent dat je regematig een dag thuis blijft, dus niet gaat werken, om te poetsen, te koken, enz. Om 20 uur eten we, en om 24 uur of 1 uur ga ik meestal slapen..
Handiscoop: Al leuke dingen meegemaakt?
Tim: Toen ik op 25 maart uit mijn bed stapte en wilde gaan ontbijten, merkte ik dat er niemand was. Normaal zitten wij altjd met verschillende mensen aan de ontbijttafel. Ik ging naar buiten en zag overal vlaggen hangen. Maar ik wist niet goed wat er aan de hand was. Uit een Griekse kalender kon ik toen opmaken dat het die dag de Griekse onafhankelijkheidsdag was en dat iedereen vrijaf had. Ik ben dan maar snel terug in mijn bed gekropen. Door mijn haastige voetstappen waren er enkele andere vrijwilligers zodanig in de war geraakt, dat ze pijlsnel uit hun bed schoten om te gaan werken. Ook zij merkten buiten wat er aan de had. Toen lag ik alweer vredig te slapen...
Handiscoop: Waren er ook minder leuke ervaringen?
Tim: Tijdens mijn eerste maand op dit eiland was er een schoonmaak in de haven van ons dorpje, Fiskardo. Ik filmde hoe onze duikers het afval uit het water haalden. Plots merkte ik een visser op die een hoop olie in het water loosde. Ik filmde hem en de grote olievlek, die trouwens vlakbij de duikers dreef. De visser zag mij echter en kwam naar me toe om de camera van me af te nemen. De man was vrij driftig en begon een scène te maken. Ik wandelde weg en toonde de beelden aan mijn mentor, Andreas. Hij kende deze man goed en vroeg me om de beelden bij te houden. Later kwam de kerel zijn beklag doen bij Andreas. Die vertelde hem dat de beelden gewist waren. In het dorpje kenden ze me plots allemaal, dit verhaal was een grote roddel geworden. Positief is echter dat velen me gelijk gaven en dat de visser daarna, naar ’t schijnt, plots gestopt is met olie lozen. Soms kom ik hem nog tegen en dan lacht hij vrij schaapachtig naar me. Alsof hij weet dat ik nog ‘bewijsmateriaal’ heb.
Handiscoop: Vertel eens waarom je dit soort van vrijwilligerswerk zo waardevol vindt?
Tim: Het milieu is alles wat we hebben. Zonder de natuur kan de mens niet leven, want hij maakt er deel van uit. Vele mensen lijken echter niet goed te beseffen hoe waardevol onze natuur is, hoe belangrijk het is om onze groen-blauwe planeet in stand te houden.
Vrijwilligerswerk dat verband houdt met de natuur is heel waardevol. Ik verdien er geen geld mee, maar win zoveel meer zelfrespect. Ik heb het gevoel dat ik mij inzet voor een nobel doel. Ook al is het soms vechten tegen de bierkaai. De natuur was ooit onze thuis, lang voordat we onszelf erbovenuit wilden tillen. Ik ben me er heel bewust van dat, zonder de natuur, onze kinderen ook geen toekomst hebben. Dit klinkt misschien als een cliché, maar ik ben er rotsvast van overtuigd.
